Z11 Bernd von Arnim – niemiecki niszczyciel typu 1934A (Leberecht Maass) z okresu II wojny światowej, zatopiony w 1940 w bitwie pod Narwikiem.
Budowa Zamówiony 4 sierpnia 1934, położenie stępki – 26 kwietnia 1935, wodowanie – 8 lipca 1936, wejście do służby – 6 grudnia 1938. Zbudowany w stoczni Germaniawerft w Kilonii (numer stoczniowy G537). W systemie oznaczeń niemieckich niszczycieli miał przydzielony numer Z11 (rzadko używany w oficjalnych dokumentach), przed wojną nosił numer burtowy 81. Budowa kosztowała 13,4 mln Reichsmark.
Nazwę nadano mu na cześć niemieckiego kapitana marynarki Bernda von Arnim, dowódcy niszczyciela G42, który zginął podczas bitwy w Cieśninie Kaletańskiej 21 kwietnia 1917, wraz z okrętem zatopionym przez brytyjskie niszczyciele „Broke” i „Swift”.
Służba Tuż przed wybuchem II wojny światowej i podczas kampanii wrześniowej patrolował polskie wybrzeże, bez epizodów bojowych. Następnie działał na Morzu Północnym i w Cieśninach Duńskich. 13 września 1939 uczestniczył w operacji stawiania obronnych zagród minowych (Martha-Eins b) na Morzu Północnym.
W dniach 17–18 listopada 1939 uczestniczył w jednej operacji stawiania min na wodach angielskich, u ujścia Tamizy (z niszczycielami „Wilhelm Heidkamp” i „Hermann Künne”). Od grudnia 1939 do lutego 1940 był w remoncie.