nad rurkami ciemniejszy – cytrynowy, u podstawy trzonu nawet do żółtobrązowego. Nie zmienia barwy po przecięciu. W trzonie jest nieco włóknisty. Zapach szczególnie wyczuwalny u nasady trzonu. Jest nieprzyjemny, apteczny, przypomina fenol lub jodoform używany w szpitalach w celach dezynfekcyjnych. Zapach wzmaga się znacznie podczas gotowania. Smak łagodny. Wysyp zarodników Oliwkowobrązowy. Zarodniki gładkie, elipsoidalne do wrzecionowatych, o wymiarach 10–16 × 4–6 μm, zwykle jednak mieszczą się w granicy 11–14 × 4,5–5,5 μm. Bez pory rostkowej.
Występowanie Grzyb rzadki. Owocniki wytwarza od maja do połowy października. Rośnie w lasach liściastych (dęby, graby), parkach, ogrodach, przy alejkach i przy stawach, zwłaszcza pod dębami, rzadko pod lipami lub innymi drzewami liściastymi, na nizinach i podgórzu, na podłożu wapiennym. Preferuje ciepłe, nasłonecznione stanowiska. W basenie Morza Śródziemnego tworzy mikoryzę z niektórymi innymi gatunkami drzew liściastych nie występującymi w Europie Środkowej, takimi jak np. kasztan jadalny (Castanea sativa).
Znaczenie Grzyb mykoryzowy. Grzyb jadalny. Przez niektóre źródła określany jest jako grzyb niejadalny, ale jedynie ze względu na chemiczny zapach. Z powodu rzadkości występowania zasługuje na ochronę.
Przypisy
Kategoria:Borowikowate Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski