Dywizja Pancerno-Spadochronowa „Hermann Göring” () – niemiecka dywizja naziemna Luftwaffe w czasie II wojny światowej; jednostka doborowaHenryk Zamojski Jak wywołano powstanie warszawskie. Tragiczne dzieje, wyd. 2014, s. 87.
Historia jednostki Dywizja Pancerna „Hermann Göring” powstała w lipcu 1943 na Sycylii z rezerwowego personelu i pozostałości Dywizji „Hermann Göring” (dywizja ta z kolei wywodziła się z przedwojennej jednostki niemieckiej policji państwowej Landespolizei), rozbitej w Tunezji po przejściu długiego szlaku bojowego, m.in. przez atak na Polskę, Belgię, Holandię i Francję, walki na Bałkanach oraz inwazji na Związek Radziecki, a w końcu także w Afryce Północnej, gdzie w maju 1943 poddała się wraz z resztą Grupy Armii Afryka (Heeresgruppe Afrika).
thumb|Żołnierze dywizji we Włoszech, podczas ewakuacji klasztoru Monte Cassino, 1944 thumb|Żołnierz dywizji na froncie wschodnim (fotografia koloryzowana), 1944 Od września 1943 odtworzona dywizja walczyła we Włoszech, biorąc udział w walkach pod Anzio i o utrzymanie Rzymu na linii Gustawa, ponosząc ciężkie straty. Jednostka brała udział także w rozbrajaniu niegdyś sojuszniczych wojsk włoskich oraz w ewakuacji dóbr kultury z klasztoru na Monte Cassino.