Teodora (, cs. Prawiednaja Fieodora, carica greczeskaja; ur. ok. 810 w Elissie (Paflagonia), zm. 11 lutego 867) – cesarzowa bizantyńska, żona cesarza Teofila, święta kościoła prawosławnego.
Życiorys Teodora była armeńską arystokratką i sama macocha cesarza Teofila wybrała ją na żonę dla niego. W 830 roku poślubiła więc Teofila i miała z nim siedmioro dzieci: Konstantyna, współcesarza w latach 833–835, Michała III Metystesa, kolejnego cesarza, Marię, żonę cezara Aleksego Mouselesa, Teklę, kochankę cesarza Bazylego I Macedończyka, Annę, Anastazję, Pulcherię.
Po śmierci męża (842) była regentką w imieniu ich małoletniego syna – Michała III. W 843 zwołała synod, który przywrócił 11 marca 843 kult obrazów. Została za to zaliczona w poczet świętych, a na pamiątkę tego wydarzenia Kościół Prawosławny obchodzi święto zwane Niedzielą Ortodoksji. W 856 została obalona i resztę życia spędziła w klasztorze. Za jej rządów cesarstwo walczyło z naporem Arabów w Azji Mniejszej, Egipcie i na Sycylii.
Cerkiew prawosławna wspomina świętą 11/24 lutegoPodwójne datowanie., tj. 24 lutego według kalendarza gregoriańskiego na cerkiew.pl..