thumb|230px|Pedro de Aranda 230px|right|thumb|popiersie hrabiego de Aranda z porcelany wykonane w mieście Alcora
Don Pedro Pablo Abarca de Bolea, hrabia Aranda (hiszp: Pedro Pablo Abarca de Bolea, conde de Aranda) (ur. 1 sierpnia 1719, zm. 9 stycznia 1798) – hiszpański mąż stanu i Aragończyk z pochodzenia. W Hiszpanii znany jako: Conde de Aranda. W 1792 był najwyższym urzędnikiem w państwie piastując urząd Primero secretario de Estado (pierwszego sekretarza stanu). Jeden z założycieli hiszpańskiej masonerii i antyklerykał, a także patriota monarchista.
Życiorys 1718–1740 Pedro Pablo Abarca de Bolea urodził się w zameczku w Siétamo w bogatej i wykształconej rodzinie aragońskiej. Rodzina wywodziła się od Żydów, dawno nawróconych na katolicyzm. Kształcił się w seminarium we włoskim mieście Bolonia i w Rzymie. Wiele podróżował. Najważniejsi encyklopedyści znali go z widzenia.
W roku 1740 wstąpił do armii, gdzie jego dowódcami byli z markiz de Montemar i generał Gages. Później wyjechał do Prus, gdzie poznał osobiście Fryderyka Wielkiego, pomieszkał w Paryżu i wrócił do Hiszpanii.
1740–1762 W latach 1757–1759 był hiszpańskim ambasadorem w Portugalii, a w latach 1760–1762 w Polsce.