1730-1740 W latach 1732–1734, uczestniczył w wyprawie do Toskanii, by osadzić Don Carlosa na tronie Parmy. Brał potem udział w wojnie o Neapol (część konfliktu zwanego wojna o sukcesję polską) (1734-1735) i w operacjach wokół miast Kapua, Mesyna i Syrakuzy. W 1737 otrzymał Order św. Jakuba, w 1741 zaś „encomiendę” (feudum) w Peñausende, wraz z: Peralejos de Abajo, Saucelle, Saldeana i Barrueco Pardo (obecnie w prowincji Zamora i Salamanca). W 1740 przejął regiment, którym dotychczas dowodził, a motto jego rodziny: Aut Caesar aut nullus stało się mottem regimentu.
1744-1753 W roku 1744 został brygadierem, a w 1747 marszałkiem polowym, walczył w Lombardii (wojna o sukcesję austriacką), dzięki sukcesom wojennym zdobył sympatię wpływowych ministrów, m.in. markiza de Huéscar.
Przerwał karierę wojskową po ranie, jaką zadano mu bitwie pod Plasencią (1746) i został dyplomatą. W maju 1747 został wysłannikiem do Republiki Genui mającym podejmować jedynie tematy związane z wojną. Parę tygodni potem minister José de Carvajal y Lancaster, bliski przyjaciel Huescara, wysłał Walla do Londynu.