Wspominał o tym wielokrotnie posłom brytyjskim.

Pokojową swą politykę Wall określał jako „neutralidad religiosa”, „religijną neutralność” (wobec toczącej się od roku 1756 wojny francusko-brytyjskiej), lecz kiedy król Ferdynand VI Burbon zmarł, trudno było utrzymać Wallowi wpływy w „roku bez króla” („el Año sin Rey”), a nowy król podpisał natychmiast z Francją pakt familijny.

Nowy władca Karol III Burbon (1759-1788), utrzymał Walla na stanowisku. W 1761 Hiszpania znalazła się w stanie wojny przeciw Brytyjczykom mimo jego starań, na co skarżył się lordowi Bristolu. III pakt familijny uczynił pozycję Walla trudną, a klęski wojenne spowodowały jego ustąpienie w roku 1763.

Podczas swego administrowania utworzył liczny zastęp klientów, rządzących potem Hiszpanią. Byli nimi: Jerónimo Grimaldi, Pedro de Aranda, hrabia Campomanes, Manuel de Roda, hrabia Fuentes, hrabia Ricla, a także wielu Irlandczyków: Alejandro O’Reilly, Demetrius O'Mahony, hrabia Mahony, Peter Lacy, Diego Purcell, Diego Nangle, Pedro Stuart, Ambrosio O’Higgins, Guillermo Bowles, Bernardine Ward i Carlos McCarthy.