Arthur Fitzgerald Kinnaird (ur. 16 lutego 1847, zm. 30 stycznia 1923 w Londynie) – brytyjski arystokrata, piłkarz i działacz sportowy, syn Arthura Kinnairda, 10. lorda Kinnaird i Mary Hoare, córki Williama Hoare’a.
W 1865 r. założył klub sportowy Old Etonians, w którym grali absolwenci prestiżowego Eton College. Razem z tym klubem dwukrotnie zdobył Puchar Anglii w piłce nożnej, w 1879 i 1882 r. Reprezentował również barwy klubu Wanderers. Z tym klubem trzykrotnie zdobywał Puchar Anglii, w latach 1873, 1877 i 1878. Pięciokrotnie zdobywał Puchar Anglii, co do 2010 roku było niepobitym rekordem (przebił go Ashley Cole). Startował również w trzech innych finałach (w 1875, 1876 i 1881 r.), za każdym razem reprezentując Old Etonians.
Podczas swojej kariery grał na każdej pozycji, od bramkarza do napastnika. Na pozycji bramkarza grał w finałowym meczu między Wanderers a Oxford University w 1877 r. Strzelił tam pierwszego odnotowanego gola samobójczego. Ten gol został zapisany zawodnikowi z Oksfordu i niektórzy podejrzewają (aczkolwiek nie ma na to żadnych dowodów), że piłkarz użył swojego wpływu na członków Związku Piłkarskiego (Football Association, FA), aby zatuszować niechlubny wyczyn.