mały|Grób Jana Bukowskiego na cmentarzu Rakowickim Jan Bukowski (ur. 10 stycznia 1873 w Barszczowicach (woj. lwowskie), zm. 1 września 1943 w Nowym Targu) – artysta, ilustrator, malarz, rysownik i witrażysta związany z nurtem Młodej Polski. Najbardziej znany z działalności artystycznej na polu typografii, ilustracji książkowej oraz malarstwa sakralnego, prekursor grafiki użytkowej.
Życiorys Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Monachium, Paryżu i we Włoszech. Należał do grona założycieli Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana. W latach 1904–1915 był kierownikiem artystycznym drukarni UJ, a od 1912 profesorem Szkoły Przemysłu Artystycznego w Krakowie, będącej wydziałem Państwowej Szkoły Przemysłowej. Współpracował z wieloma artystami Młodej Polski, w tym ze Stanisławem Wyspiańskim.
27 listopada 1929 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia PolskiM.P. z 1929 r. nr 278, poz. 644 „za zasługi na polu działalności artystycznej”..