thumb|Kwiat czarnuszki damasceńskiej thumb|Czarnuszka wschodnia
Czarnuszka (Nigella L.) – rodzaj roślin jednorocznych z rodziny jaskrowatych, dziko rosnących głównie na obszarach śródziemnomorskich oraz w zachodniej Azji. Należy do niego około 25–26 gatunków. W Polsce dziko rośnie jeden gatunek – czarnuszka polna N. arvensis. Rośliny te wyróżniają się silnie podzielonymi liśćmi i mniej lub bardziej zrośniętymi, dętymi mieszkami. Wiele gatunków uprawianych jest jako rośliny ozdobne i przyprawy (aromatyczne nasiona).
Morfologia Pokrój Rośliny jednoroczne osiągające do 40 cm wysokości, z wyraźnym korzeniem palowym. Liście Podwójnie lub potrójne pierzastosieczne o łatkach równowąskich, zwykle nitkowatych. Górne liście wyrastają często tuż pod kwiatem otulając go od dołu. Kwiaty Pojedyncze lub po kilka w szczytowej części pędu, wzniesione. Działki, których jest zwykle 5, rzadziej od 4 do 8 mają kolor niebieski, rzadziej żółtawy, biały lub zielonkawy. U podstawy zwężone są zwykle w paznokieć. Płatki w liczbie 5–8 są przekształcone w kubkowate miodniki, o złożonej budowie – są one dwuwargowe, na różnej długości osadce, z dolną wargą dwuczłonową i barwnie pręgowaną, górna warga pełni funkcję wieczka, pod wargami znajdują się woreczki z nektarem. Pręciki są liczne.