Paul Monau (Paul Mohnau, Paweł Mohnau, zm. 1525) – mieszczanin świdnicki, burmistrz miasta w latach 1503/1504, 1509/1510 i 1519/1520. Jedna z głównych postaci sporu między patrycjatem a biedotą i cechami w latach 1520–1524 (Pölerei).
Był bogatym mieszczaninem, pochodzącym z jednego z najświetniejszych rodów patrycjuszowskich. Od 1517 roku wybijał ciężkie halerze wartości 12 halerzy, początkowo w swoim domu przy ulicy Poszewników (ob. Przechodnia), następnie zaś na terenie zamku królewskiego niedaleko bramy Strzegomskiej. Działalność ta spotkała się gwałtownym sprzeciwem kupców i rzemieślników, powodowała bowiem poważne trudności gospodarcze. Wystąpił przeciw niej również król Polski Zygmunt Stary, zakazując w 1518 roku wwożenia tej monety w granice swojego państwa. Zaogniło to jeszcze bardziej i tak już niezwykle napięte stosunki między patrycjatem a cechami. Szewcy złożyli nawet przed radą miejską wniosek o aresztowanie Monaua. Został on jednak odrzucony, wnioskujących natomiast uwięziono. Takie postępowanie włodarzy miasta stało się przyczyną zamieszek, w wyniku których mincerz wraz z pozostałymi bogatymi mieszczanami 7 stycznia 1522 roku opuścił miasto.