Fabuła Akt I Jest rok 1943, koniec września. W okupowanej Polsce pracuje żandarm Hoppe. Młynarz Schultz przyprowadził właśnie na posterunek znalezionego żydowskiego chłopca, którego żandarm, na mocy nazistowskiego prawa, musi zastrzelić. Jako że semickie dziecko przypomina mu własnego syna, Hoppe waha się. Szuka sposobu na uwolnienie chłopca, ale gdy spostrzega, że po wyjściu młynarz nadal obserwuje posterunek, odbiera to jako groźbę denuncjacji. Daje dziecku jabłko dla odwrócenia uwagi, jednak po chwili wyprowadza go na tył budynku i zabija. Usprawiedliwia się przed Jurysiem stwierdzeniem, że „sumieniem niemieckiego człowieka jest drugi niemiecki człowiek”.
W okupowanej Norwegiizob. Nasjonal Samling#Okupacja niemiecka, Vidkun Quisling, Josef Terboven pracuje Untersturmführer Willi Sonnenbruch. Szykuje się on do wyjazdu na jubileusz pracy naukowej ojca. Przychodzi do niego jego kochanka Marika, która prosi o rozpatrzenie sprawy swojej krawcowej – pani Soerensen. Kobieta chce się dowiedzieć, co się stało z jej aresztowanym synem z pierwszego małżeństwa, Christianem Fönsem.