Władysław Stefanik (ur. 16 kwietnia 1922 w Żurawicy, zm. tamże 26 grudnia 2010) – czołgista Polskich Sił Zbrojnych, sybirak, działacz sportowy i społeczny. Honorowy Obywatel Gminy Żurawica.
Życiorys Dzieciństwo i początek młodości spędził w rodzimej Żurawicy. Tutaj w 1939 r. zastał go wybuch wojny. Nie dostał przydziału w armii z powodu swojej niepełnoletności. Na przełomie 1939/1940 postanowił przedostać się do Rumunii, a następnie do Francji, do tworzącej się tam polskiej armii.
Podczas przekraczania rzeki San został zatrzymany przez wojska radzieckie. Oskarżony i skazany na pobyt na Syberii. Tam katorżniczą pracę przerwała informacja o tworzeniu polskiej armii w ZSRR.
Przez ZSRR, Irak, Palestynę i Egipt przeszedł wraz z polską armią gen. Andersa. Następnie walczył we Włoszech, w szeregach 6 Pułku Pancernego „Dzieci Lwowskich”. Swój chrzest bojowy przeszedł pod Monte Cassino. W czasie walk pod Bolonią 19 kwietnia 1945 r., został ciężko rannyW. Stefanik, Białe noce i czarne dni, Żurawica 2020, s. 62.. Został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych.
Po wojnie stacjonował w Wielkiej Brytanii, skąd w 1947 powrócił do Żurawicy. Zatrudnienie znalazł w Polskich Kolejach Państwowych.