W Kowarach przez kilkadziesiąt lat mieściła się Dyrekcja Specjalistycznego Zespołu Gruźlicy i Chorób Płuc, którego sanatoria znajdowały się w całych Sudetach Zachodnich.
W okresie powojennym w mieście rozwijał się przemysł wydobywczy (głównie Zakłady Przemysłowe R-1), maszynowy (Fabryka Maszyn Kowary) oraz włókienniczy (zakłady lniarskie, fabryka dywanów, fabryka filców technicznych).
1 stycznia 1960 do Kowar włączono wieś Krzaczyna ze zniesionej gromady Ścięgny w tymże powiecie.
Demografia Dane z 31 grudnia 2017: Opis Ogółem Kobiety MężczyźniJednostka osób % osób % osób %Populacja 11 090 100 5814 52,4 5276 47,6Gęstość zaludnienia[mieszk./km²] 313,1 167,6 145,5
Piramida wieku mieszkańców Kowar w 2014 roku. thumb|none
Gospodarka thumb|Dawna Fabryka Dywanów Kowary SA Przemysł w mieście do lat 90. XX wieku funkcjonował głównie branży włókienniczej, budowlanej i drzewnej. Reprezentantami tych branż były zakłady (obecnie zamknięte): Fabryka Dywanów „Kowary” S.A. Zakłady Przemysłu Lniarskiego „Orzeł” Oddział Bielnik w Kowarach (hale fabryczne zostały wyburzone) Zakłady Produkcji Drewnianej Architektury Ogrodowej – „Stelmet” S.A.