thumb|200px|Grób małżeństwa TrzebiatowskichBogusława Jeżowska-Trzebiatowska (ur. 19 listopada 1908 w Stanisławowie, zm. 16 grudnia 1991 we Wrocławiu) – polska fizykochemik, specjalizująca się w fizykochemii strukturalnej, spektroskopii, magnetochemii, chemii jądrowej i radiacyjnej. Współtwórczyni wrocławskiej szkoły chemii koordynacyjnej.
W roku 1935 jako pierwsza kobieta obroniła doktorat na Politechnice Lwowskiej. W 1949 na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej uzyskała habilitację na podstawie pracy pt. O związkach cztero- i pięciowartościowego renu. Od 1954 była profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego. Była też członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk, a od 1977 członkiem zagranicznym Akademii Nauk NRDWyróżnienia uczonych, [w:] Życie Szkoły Wyższej, nr 9/1977, s. 147..
Życiorys Jej ojcem był Seweryn Jeżowski, doktor praw, matką - Stefania z domu Wartanowicz, polska Ormianka. Miała dwie starsze siostry: Jankę i Hanię. Brat Krzysztof Jeżowski był profesorem i rektorema Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Od 1935 r. była żoną Włodzimierza Trzebiatowskiego.