Po przejęciu władzy w Kongresie i Białym Domu przez demokratów w 1933 został wybrany przewodniczącym pro tempore Senatu (jako ostatni niebędący najstarszym stażem senatorem partii większościowej) i komisji spraw zagranicznych. Funkcję tę sprawował do śmierci krótko po zdobyciu kolejnej kadencji w listopadzie 1940. Zmarł na zawał serca.
Według krążącej przez lata legendy naprawdę zmarł przed wyborami, ale liderzy partyjni trzymali jego ciało w wannie wypełnionej lodem w pokoju hotelowym dopóki nie wybrano go ponownie. Historia ta, acz popularna, okazała się nieprawdą. Faktycznie zawału dostał przed wyborami, ale zmarł już po nich w szpitalu w Reno (Nevada).
Jego brat, Vail M. Pittman, był gubernatorem Nevady.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Senatorzy z Nevady Kategoria:Przewodniczący pro tempore Senatu Stanów Zjednoczonych Kategoria:Amerykańscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Demokraci z Nevady