Mimo tych starań, ze względu na złożoność i czasochłonność wielu spośród proponowanych procesów, luki zabezpieczeń stanowią jednak poważny i wymierny problem dla użytkowników sieci teleinformatycznych. thumb|Bankomat z leżącym obok modemem – przykład poważnego zagrożenia
Teoria i praktyka bezpiecznych systemów komputerowych Według powszechnie przytaczanej definicji, prawdziwie bezpieczny system teleinformatyczny jest wyidealizowanym urządzeniem, które poprawnie i w całości realizuje tylko i wyłącznie cele zgodne z intencjami właściciela.
W praktyce budowa skomplikowanego systemu spełniającego te założenia jest z reguły niemożliwa. Dzieje się tak nie tylko ze względu na ryzyko wystąpienia prozaicznych usterek i błędów, ale także na trudność określenia i sformalizowania często sprzecznych oczekiwań projektanta oprogramowania, programisty, prawowitego właściciela systemu, posiadacza przetwarzanych danych, czy w końcu użytkownika końcowego. Nawet po ich określeniu, w wielu przypadkach trudne lub niemożliwe jest też automatyczne dowiedzenie, że dany program spełnia sformalizowane oczekiwania.