Ludwika Elżbieta de France, Madame Première, Madame Infante (14 sierpnia 1727 – 6 grudnia 1759) – królewna francuska.

Najstarsza córka króla Francji – Ludwika XV i jego żony Marii Leszczyńskiej. Była bliźniaczą siostrą Anny Henrietty. Poślubiła Filipa I, księcia Parmy, najmłodszego syna króla Hiszpanii Filipa V. Z jej licznego rodzeństwa oprócz niej tylko jej młodszy brat – Ludwik Ferdynand również założył rodzinę.

Ludwika Elżbieta i jej siostra bliźniaczka urodziły się w Wersalu. Ludwika Elżbieta od urodzenia znana była Madame Première, ale jej ojciec nazywał ją Babette. Jej zaręczyny z księciem Filipem zostały ogłoszone już w lutym 1739 – kiedy narzeczona miała niecałe 12 lat. Jej przyszły mąż był jednym z młodszych synów Filipa V i jego żony – Elżbiety Farnese. W chwili ich ślubu żyło dwóch starszych braci Filipa. Filip i ojciec Ludwiki Elżbiety byli kuzynami. Francusko-hiszpańskie małżeństwo miało scementować katolickie przymierze przeciw protestantom. Oficjalne zaręczyny odbyły się 26 sierpnia 1739 i Ludwika Elżbieta otrzymała tytuł Madame Infante.