Została w Wersalu prawie rok, w czasie którego zaprzyjaźniła się z metresą ojca – Madame de Pompadour, mimo że jej rodzeństwo nienawidziło metresy. W październiku 1749 Ludwika Elżbieta pojechała do Parmy, gdzie zawiozła francuskie obyczaje i kuchnię. W 1752 zmarła jej siostra bliźniaczka i Ludwika Elżbieta ponownie wróciła do Francji, aby odwiedzić grób siostry. Tym razem miała zostać tylko kilka tygodni, a została znowu cały rok. Zmęczona i znudzona wróciła do Parmy i zawarła sojusz z cesarzową Marią Teresą, która jej obiecała tron Niderlandów, odzyskanych przez Austrię na mocy pokoju z Aix-la-Chapelle. Elżbieta powróciła do Francji we wrześniu 1757, aby wydać córkę za arcyksięcia Józefa Habsburga, przyszłego cesarza. Para pobrała się w 1760.
W sierpniu 1759 zmarł bezdzietnie król Ferdynand VI, tron Hiszpanii odziedziczył jego młodszy brat, a starszy brat Filipa – Karol III. Filip i Ludwika Elżbieta znaleźli się bliżej tronu hiszpańskiego, ale rodzina Karola III (w tym kilku synów) przekreśliła ich szanse na objęcie tronu. 6 grudnia 1759 roku Ludwika Elżbieta zachorowała i zmarła na ospę. Została pochowana 27 marca 1760 w bazylice Saint-Denis obok Anny Henrietty. Ich groby jak wszystkie inne zostały zbezczeszczone podczas rewolucji francuskiej.
Kategoria:Burbonowie francuscy Kategoria:Francuskie bliźnięta Kategoria:Urodzeni w 1727 Kategoria:Zmarli w 1759 Kategoria:Zmarli na ospę prawdziwą