architektura nie wymusza korzystania z jednej, centralnej bazy haseł, bo każdy może postawić swój serwer i używać jego adresu jako identyfikatora, kontrola prywatności – to użytkownik wskazuje, jakie informacje może pobrać serwis (np. adres e-mail – tak, numer telefonu – nie) i ma później wgląd w historię pobieranych informacji, łatwość aktualizacji – ponieważ dane są przechowywane w jednej lokalizacji, w razie zmian – wszystkie serwisy zaktualizują je automatycznie.
Zagrożenia OpenID
kradzież tożsamości – kradzież danych dostępowych do serwera OpenID (najczęściej login i hasło) umożliwia włamywaczowi posługiwanie się tożsamością ofiary bez ograniczeń we wszystkich serwisach, z których ona korzystała, a także w nowych. Ze względu na to, że logowanie odbywa się na stronie innej niż docelowa, phishing jest znacznie ułatwiony, koncentracja danych – gromadzenie wszystkich danych o użytkowniku na jednym serwerze naraża, w przypadku włamania na serwer OpenID, na kradzież ważnych danych takich jak numery kart kredytowych.
Oprogramowanie
Oprogramowanie serwisów webowych musi być wyposażone w moduł rozpoznający identyfikator OpenID.