thumb|Fragment sonaty skrzypcowej La Guerra Johanna Paula von Westhoff, zapisanej ręką Johanna Helmicha Romana Johan Helmich Roman (ur. 26 października 1694 w Sztokholmie, zm. 20 listopada 1758 w Haraldsmåla koło Kalmaru) – szwedzki kompozytor późnego baroku. Członek Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk.
Życiorys Ok. 1715 wyjechał do Anglii, w Londynie uczyli go Johann Christoph Pepusch i Attilio Ariosti. Pracował jako skrzypek w King’s Theatre, a następnie w Royal Academy of Music w Londynie. Po powrocie do Szwecji (1721) został wicekapelmistrzem, a po sześciu latach kapelmistrzem orkiestry królewskiej.
Romana nazywano ojcem muzyki szwedzkiej lub „szwedzkim Händlem”, zarówno z powodu jego wybitnych umiejętności kompozytorskich, jak i inspirowania się muzyką Händla. Roman był tak jak Händel zwolennikiem polifonii włoskiej, takiej jakiej hołdowali Domenico Scarlatti i Giovanni Battista Pergolesi.
Najsłynniejszym dziełem Romana jest Drottningholmsmusik z 1744, 24-częściowa suita, skomponowana z okazji ślubu szwedzkiego następcy tronu Adolfa Fryderyka z siostrą Fryderyka II Pruskiego, Ludwiką Ulryką (Lovisa Ulrika).