odbijacza kątowego) imituje on rzeczywiste samoloty przeciwnika o skutecznej powierzchni odbicia δ=600 cm² i umożliwia zlokalizowanie go (określenie położenia) jako celu przez urządzenie radiolokacyjne na odległość do 5 km, odpowiadającej odległości, w jakiej należy wykryć i zniszczyć cel powietrzny.

Zastosowanie imitatora celu powietrznego przynosi znaczne oszczędności w środkach materiałowo-technicznych i nie wymaga angażowania licznych obług sprzętu.

Sposób użycia W celu odpalenia i wystrzelenia imitatora należy, po wyjęciu go ze skrzynki: zdjąć z tulei aluminiowej folię zgrzewaną i wyjąć imitator; trzymając za tuleję polistyrenową skierować imitator w stronę przestrzeni powietrznej, w której zamierza się umieścić cel powietrzny; nadać imitatorowi kąt podniesienia 75-80° za pomocą wahadła przymocowanego do tulei polistyrenowej i odpalić, wyciągając zawleczkę.

Zobacz też ICP-81

Bibliografia Imitator celu powietrznego LZI-1000, Opis i użytkowanie, sygn. Szt. Gen. 2464/87, Ministerstwo Obrony Narodowej - Szefostwo Służby Uzbrojenia i Elektroniki, Warszawa 1987

Kategoria:Imitatory celów powietrznych