1641 – Staszów stał się własnością Opalińskich. 1656 – Staszów, Połaniec i okoliczne wsie dotknęła epidemia dżumy. II poł. XVII w. – założenie szabelni wytwarzającej szable „staszówki”, będące przykładem szabel określanych nazwą „janówki”, o bogatej ornamentyce, używane m.in. przez wojska Jana Sobieskiego pod Wiedniem. 1695 – konsekracja kościoła Św. Ducha na miejscu zboru skazanych na banicję braci polskich. 1705 – kolejna epidemia w Staszowie. 1709 – zniszczenie miasta przez wojska szwedzkie, Staszów był wówczas własnością Elżbiety Sieniawskiej z Lubomirskich.