Marta – imię żeńskie pochodzenia semickiego. Wywodzi się z aramejskiego rzeczownika mar, mar(a)tha, marta, oznaczającego „pani domu, gospodyni, pani”Nowy komentarz biblijny – Ewangelia według świętego Łukasza, Edycja św. Pawła 2011 cz. 1, s. 570.. W Polsce po raz pierwszy zanotowano je w 1265 rokuJan Grzenia, Słownik imion, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 2002.. Do dawnych zdrobnień zaliczała się np. Marusza (wsł., od wsł. Marchwa), oraz m.in. Marocha, Marsza, Marszka, Marucha, Maruchna, Maruszka (też od innych imion na Ma-, np. od Małgorzaty)M. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t. 2, Kraków 1995, .. Istnieje ponad 10 świętych katolickich o tym imieniu.
Nie jest żeńskim odpowiednikiem łacińskiego imienia Marcin, którego odpowiednikiem jest Martyna.
Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Marta w 2017 r. zajmowała 50. miejsce w grupie imion żeńskich. W całej populacji Polek Marta zajmowała w 2017 r. 18. miejsce (287 239 nadań).
Wedle danych rejestru PESEL imię Marta (jako pierwsze) według stanu na 22 stycznia 2025 w Polsce nosi 289 473 kobiet. Było wówczas na 20. miejscu pod względem popularności.