Historia obrazu Wizerunek został namalowany prawdopodobnie przed 1609 r. (lub w XVI w.), w manierze barokowej, tzw. tłustą temperą na cienkiej płycie piaskowca, pochodzącej ze złoża myślenicko-dobczyckiego o wymiarach 62 x 86 cm i grubości 30 mm. Namalowany został przez anonimowego artystę szkoły włoskiej.
Tradycja mówi, że namalowany na kamiennej płycie obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, przed przybyciem reformatów, znajdował się w przydrożnej kaplicy pw. św. Antoniego Padewskiego, górniczego patrona, stojącego na terenie dzisiejszego klasztoru. Mieli go przywieść do Wieliczki kupcy z Włoch lub z Bałkanów. Po wzniesieniu kościoła obraz ten, podobnie jak wizerunek św. Antoniego, został zabrany do świątyni (od 1623). Obraz pierwotnie znajdował się w ołtarzu Matki Boskiej w nawie głównej. Obecnie jest umieszczony w kaplicy Matki Boskiej Łaskawej (budowę rozpoczęto w 1988 r. z zamysłem umieszczenia w niej obrazu).