Wallonie w 1988 roku, pierwszy w Quatre Jours de Dunkerque i Critérium du Dauphiné, drugi w Tre Valli Varesine i Tour of Ireland oraz trzeci w Tirreno-Adriático w 1989 roku, pierwszy w Tour de Romandie i Mistrzostwach Zurychu oraz trzeci w Giro di Lombardia w 1990 roku, pierwszy w Quatre Jours de Dunkerque oraz trzeci w Giro dell’Emilia i Critérium International w 1991 roku, wygrał Critérium du Dauphiné i Coppa Bernocchi w 1992 roku, a rok później zwyciężył w Tour du Limousin i Tour Méditerranéen, był drugi w Mistrzostwach Zurychu oraz trzeci w Étoile de Bessèges.
Wielokrotnie startował w Tour de France, łącznie wygrywając cztery etapy. Najlepszy wynik osiągnął w latach 1987 i 1991, kiedy zajmował czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Podczas Tour de France 1987 nosił przez 7 dni żółtą koszulkę lidera. W latach 1984 i 1990 wygrywał po jednym etapie Giro d’Italia, przy czym w 1984 roku był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej, a w 1990 roku był drugi w klasyfikacji generalnej. W 1986 roku wziął udział w Vuelta a España wygrywając dwa etapy i zajmując 22. pozycję w klasyfikacji generalnej.