W odpowiedzi Himmler powierzył to zadanie Reinhardowi Heydrichowi – wówczas 35-letniemu szefowi zarówno dowódca Policji Bezpieczeństwa (Sicherheitspolizei; Sipo), jak i Służby Bezpieczeństwa (Sicherheitsdienst; SD)Dwa miesiące po przeprowadzeniu prowokacji, obie te organizacje – jedna państwowa, druga partyjna – zostały połączone w Reichssicherheitshauptamt (RSHA, Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy), na którego czele Heydrich pozostał aż do swojej śmierci z rąk czeskich agentów w Pradze w czerwcu 1942 roku.

Heydrich z entuzjazmem przyjął to zadanie – sam zresztą był autorem pomysłu prowokacji granicznych. Zarówno on, jak i Himmler forsowali tę ideę u Hitlera, który jako jedyny mógł ją zatwierdzić. Dla ambitnego Heydricha kluczowe było również to, że decyzja Führera powierzała jego służbom bezpieczeństwa całkowite dowództwo nad operacją, a Abwehra – kierowana przez jego rywala, admirała Wilhelma Canarisa – została zepchnięta do roli pomocniczej. Heydrich nie zwlekał z realizacją planu. W krąg wtajemniczonych Heydrich włączył jednego ze swych najbliższych współpracowników w RSHA – szefa Gestapo SS- (lub SS-Oberführerera) . Po zatwierdzeniu planu działań Heydrich i Müller przystąpili do kompletowania kadry dowódczej grup bojowych, które miały zostać zaangażowane w planowaną operację.