Opierając się na poprzednich działaniach Mohammada Daud Chana, nowy rząd stworzył program alfabetyzacji wsparty przez UNESCO. Plan zakładał wyeliminowanie analfabetyzmu w ciągu 20 lat. Rząd następnie zmniejszył okres przejściowy z 20 do 4 lat, co w obliczu braku nauczycieli było mało realne. Plan po późniejszej interwencji radzieckiej został wydłużony do lat siedmiuAmtstutz, J. Bruce (1994). Afghanistan: The First Five Years of Soviet Occupation. Diane Publishing. s. 317. .. Jako że społeczeństwo afgańskie było głęboko islamskie, reformy nie zostały skutecznie wprowadzone w całym kraju[Ishiyama, John (marzec 2005). „The Sickle and the Minaret: Communist Successor Parties in Yemen and Afghanistan after the Cold War” 19 (1). Middle East Review of International Affairs.]. Reformy te zwiększyły opór części Afgańczyków wobec rządu, co doprowadziło do wybuchu wojny domowejBrown, Archie (2009). The Rise & Fall of Communism. London: Bodley Head. s. 356. .. Trzon antyrządowej rebelii stanowili mudżahedini sunniccy, zaś mniejsze grupy stanowili szyiccy mudżahedini oraz rebelianci maoistowscy„Interview with Afghan revolutionary”..