Obszar występowania i kontekst kulturowy Uznaje się, iż obszar kultury sambijskiej obejmuje tereny Sambii oraz przyległe obszary dorzecza Pregoły. Jednostkami sąsiadującymi były: kultura bogaczewska, obejmująca tereny na południe od kultury sambijskiej, czyli tereny Pojezierza Mazurskiego; grupa zachodniolitewska, występująca na północ, czyli na wybrzeżu Bałtyku, na północ od ujścia Niemna; grupa dolnoniemeńska, występująca na północny wschód, czyli w pobliżu ujść rzek Jury i Szeszupy oraz występująca na wschód grupa środkowolitewska, czyli znajdująca się w widłach Niemna i Wilii.
Na południowy zachód od kultury sambijskiej, rozciągała się strefa „wzajemnej trwogi”, czyli obszar niezamieszkanych terenów, oddzielająca tę kulturę od kultury wielbarskiej. W okresie wędrówek ludów, ludność kultury sambijskiej przesunęła się wzdłuż brzegów Zalewu Wiślanego, na tereny zajęte wcześniej przez ludność kultury wielbarskiej.
Charakterystyczne wytwory kulturowe Charakterystycznymi wyznacznikami kultury sambijskiej są zestawy ozdób i części stroju, m.in. zapinki tarczowate, naszyjniki z trąbkowatymi końcówkami oraz tzw.