O tym, jak przyjazne relacje z nim udało mu się ustanowić, świadczy fakt, iż w trakcie negocjacji ze strony krzyżowców padła propozycja, by w ramach kompromisu Al-Adil poślubił siostrę Ryszarda, Joannę, po uprzednim przejściu na chrześcijaństwo i by wspólnie rządzili oni w Palestynie. W roku 1192 w związku z niepokojami w regionach Al-Dżaziry i Dijar Bakir Al-Adil został namiestnikiem tych prowincji. Według H.A.R. Gibba: „Za tymi częstymi zmianami możemy być może odkryć spójną politykę prowadzoną przez Saladyna. Spośród wszystkich jego braci tym, do którego miał największe zaufanie i na którego radach polegał, był Al-Adil. Stąd było czymś naturalnym, że Al-Adil powinien być ustanowiony zarządcą tej prowincji, która w zmieniającym się biegu wydarzeń była w danym momencie kluczowa dla utrzymania jedności i siły posiadłości Saladyna”.