thumb|Żniwiarka, 1844 Kanuty Rusiecki (ur. 10 lutego 1800 w Stebiakach, zm. 21 sierpnia 1860 w Wilnie) – malarz.
Życiorys Kanuty Rusiecki urodził się we wsi Stebiaki w powiecie poniewieskim, w guberni kowieńskiej. Pochodził z rodziny szlacheckiej: był synem Jana, wileńskiego sędziego grodzkiego i Teresy z Romanowiczów. W 1816 rozpoczął studia na Uniwersytecie Wileńskim: początkowo na Wydziale Prawa oraz architekturę na Wydziale Matematyczno-Fizycznym. W 1818 wstąpił na Oddział Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Rustema i Saundersa odtąd całkowicie poświęcił się sztuce. Podczas studiów był związany z kręgiem filomatów. Kształcił się później za granicą, w Paryżu (École nationale supérieure des beaux-arts, 1821–1822) i od 1823 w Rzymie (Akademia Świętego Łukasza). Podczas studiów w Rzymie, będąc nieformalnym przywódcą tamtejszych polskich artystów, jako pierwszy przedstawił program polskiego malarstwa romantycznego. Powróciwszy do Wilna w 1831 udzielał prywatnych lekcji rysunku. W 1834 został nauczycielem w Wileńskim Instytucie Szlacheckim.
Był żonaty z Antoniną Czerwińską, mieli pięcioro dzieci: Annę, Bolesława (również malarza), Tadeusza, Michała i Prospera. Został pochowany na cmentarzu Bernardyńskim w Wilnie.