Wspólne natarcie doprowadziło do zdobycia Dniepropetrowska, Konotopa, Pawłodaru, Połtawy. Z początkiem 1919 roku większa część Ukrainy była zajęta przez Armię Czerwoną.
W okresie przewagi militarnej na południu Rosji od wiosny 1919 sił białych pod dowództwem Antona Denikina na Ukrainie powołano w lipcu 1919 roku Biuro Zafrontowe CK KP(b)U na czele ze Stanisławem Kosiorem. Organ ten podlegał Rewolucyjnej Radzie Wojennej i Głównemu Sztabowi ruchu rewolucyjnego. Armia Denikina odniosła między majem a lipcem 1919 r. serię sukcesów: zajęła Donbas, Charków, Jekaterynosław, cały obszar doński i strategicznie położony Carycyn. Po tym zwycięstwie 3 lipca rozpoczęła marsz w kierunku MoskwyJ.D. Smele, The "Russian" Civil Wars 1916–1926. Ten Years That Shook the World, Hurst&Company, London 2015, , s. 123.. W połowie października siły Denikina dotarły do Orła i tam dopiero ich ofensywa została powstrzymanaP. Kenez, Red Advance, White Defeat. Civil War in South Russia 1919–1920, New Academia Publishing, Washington DC 2004, , s. 214-216..