Druga linia prowadziłaby z Sayeda Zainab do Shobra, a przebiegłaby pod Downtown Cairo i miałaby 9,5 km długości. Trzecia z Gizy do Abbasiyah o długości 11,5 km oraz linia nr 4 o długości 6,7 km prowadząca z Al Awqaf do Castle. W 1964 brytyjscy eksperci radzili, by poprowadzić nitkę metra z Bab El Louk do Shubra. W 1966 Japończycy zaproponowali, by wytyczyć linię pomiędzy Heluanem a El Marg, która biegłaby pod Mohadessin, Heliopolis i ulicą 26 lipca o długości 26 km. W 1969 rząd egipski podjął decyzję o przeprowadzeniu badań dotyczących przepustowości transportu miejskiego w Kairze. Egipskie Ministerstwo Transportu ogłosiło międzynarodowy przetarg, do którego zgłosiło się 8 przedsiębiorstw. 20 października 1970 wyłoniono zwycięzcę, a była nim francuska spółka Sufreto. Projekt został ukończony i przekazany w 1973 roku. Obejmował przede wszystkim przyszłe potrzeby transportowe na lata 1980, 1985 i 1990. Stwierdzono tym samym potrzebę budowy trzech linii jako sposób na pozbycie się komunikacyjnego paraliżu.