Nazwy konkurencji posiadają brzmienie angielskojęzyczne, które zostało przyjęte na arenie międzynarodowej jako obowiązujące: FT – Field Target HFT – Hunter Field Target SFT – Sporting Field Target nHFT – nocne Hunter Field Target Silhouette
Poniżej krótki opis poszczególnych konkurencji, z ogólnym przedstawieniem różnic między nimi. Wprawdzie wszystkie te konkurencje w jakiś sposób nawiązują do polowania, ale dążenie do wyrównania rywalizacji sportowej wymusiły wprowadzenie rozwiązań, których trudno szukać przy faktycznych polowaniach.
FT Field target – konkurencja, której zasady zostały najwcześniej określone. Polega na strzelaniu z karabinka pneumatycznego co celów, w których strefa trafienia (KZ) ma wielkość 15, 25 lub 40 mm. Cele są umieszczone na dystansie od 8 do 50 metrów. Zawodnik musi przyjąć postawę strzelecką w wyznaczonym miejscu. Na większości stanowisk obowiązuje postawa dowolna, którą najczęściej jest postawa siedzącą, z karabinkiem wspartym na kolanie. Karabin zawsze musi mieć kontakt jedynie z ciałem strzelca. Wykorzystywanie naturalnych elementów terenu nie jest dopuszczalne. Zawodnik może używać podkładek pod ciało (siedzisk), ale nie mogą one być wyższe niż 4-5 cali (10–12,5 cm). Na niektórych stanowiskach obowiązuje postawa wymuszona – klęcząca lub stojąca i tylko z takiej zawodnik może strzelać.