230px|thumb|Widok Tell Barri (północno-wschodnia Syria) od zachodu Tell, także tall – typ stanowiska archeologicznego, utworzonego z nawarstwiających się wskutek długotrwałego osadnictwa, szczątków osad ludzkich.
Po raz pierwszy zjawisko akumulacji poziomów stratygraficznych osadnictwa ludzkiego na stanowisku tego typu zostało zauważone przez Heinricha Schliemanna i Wilhelma Dörpfelda podczas prac wykopaliskowych w Troi w latach 70. i 80. XIX wieku. Pierwsze naukowe metody prac wykopaliskowych na tego typu stanowisku opracowali William Flinders Petrie i podczas wykopalisk w w latach 1890–1892.
Nazwa Nazwa, związana z charakterystyczną formą stanowisk, jest pochodzenia semickiego i oznacza ‛wzgórze’ lub ‛kopiec’ ( tall, hebrajskie tel) lub pochodzi z dialektu babilońskiego, w którym słowo tillu oznaczało ‛rumowisko’.
Przedrostek tell występuje czasem jako fragment nazwy miejscowości np. Tel Awiw. Współczesne miasta nie są już jednak położone na tellach, choć często w ich pobliżu. Czasem jednak określenie pojawia się, pomimo że pobliskie stanowiska nie są tellami. Przykładem jest miasto Amarna w środkowym Egipcie, nazywane Tall al-Amarna. W południowo-zachodnich rejonach Azji na określenie tellów używa się terminów: tepe, toprak, lub kale.