mały|Grób Bronisławy Ostrowskiej na cmentarzu Powązkowskim Bronisława Ostrowska (z domu Mierz-Brzezicka, pseud. Edma Mierz, Wojciech Chełmski; ur. 16 listopadaAnna Wydrycka, "Drogi promienia". O biografii i opowiadaniach wspomnieniowych Bronisławy Ostrowskiej, "Rocznik Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza", R. 2 (44), 2009, s. 108 (s. 4 w przeglądarce). 1881 w Warszawie, zm. 18 maja 1928 tamże) – poetka polska okresu Młodej Polski, tłumaczka poezji francuskiej oraz pisarka książek dla dzieci.
Życiorys Ukończyła warszawskie gimnazjum, w 1901 roku wyszła za mąż za rzeźbiarza Stanisława Kazimierza Ostrowskiego. Mieli córkę Halinę Grabską, wnuczką była historyk sztuki Elżbieta Grabska-Wallis.
Przed I wojną światową kilkukrotnie przebywała we Francji, biorąc udział w pracach Towarzystwa Artystów Polskich. Pobyt we Francji miał duży wpływ na twórczość poetki, gdyż właśnie tam wypracowała oryginalny styl wypowiedzi lirycznej, łączący intelektualizm z nastrojowością. Najczęściej nawiązywała do Słowackiego, Krasińskiego, Konopnickiej.