Interesowała się warunkami życia włościan i służby folwarcznej, prowadziła badania terenowe z zakresu higieny ludu, a wyniki swych obserwacji publikowała w czasopiśmie „Zdrowie” w artykułach: Pranie u włościan (1903), Kołtun na wsi (1903) oraz Śmiertelność dzieci wiejskich i jej przyczyny (1905).
W listopadzie 1914 małżonkowie Milewscy przeprowadzili się do Warszawy. Do ostatniej chwili przed zajęciem miasta przez armię niemiecką prowadziła działalność odczytową.
W międzywojniu interesowała się problemami państwa, jednak ograniczyła działalność do kręgów rodzinnych. Była specjalistką w zakresie zabytkowych pomników na Powązkach. Jej rękopisy w większości zniszczone zostały podczas powstania warszawskiego.
Pochowana została na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 65-2-13).
Życie prywatne Była córką Teodora Chełchowskiego (1825–1891) oraz Julii z Obrębskich (1829–1898). Ojciec pochodził z drobnej szlachty mazowieckiej, ale awansował do ziemiaństwa, gdy nabył majątek Chojnowo w powiecie przasnyskim. Wyróżniał się wśród okolicznych ziemian wiedzą rolniczą, był prezesem Zakładów Dobroczynnych Powiatu Przasnyskiego.