Użyczył swojego głosu w nagraniach dla dzieci Trzy małe świnki, Takie sobie bajeczki Rudyarda Kiplinga, Mother Goose Nursery Rhymes z Celeste Holm i Cyril Ritchard i Wyprawa na żmirłacza Lewisa Carrolla.
W 1968 roku wystąpił w filmie Żywe tarcze Petera Bogdanovicha, w którym zagrał emerytowanego aktora dreszczowców. Karloff zakończył karierę grą w trzech niskobudżetowych meksykańskich horrorach, które ukazały się po jego śmierci.
Życie osobiste Był sześciokrotnie żonaty, miał jedną córkę z Dorothy Stine, z piątą żoną.
Był członkiem Stowarzyszenia Aktorów Filmowych.
W 1931 roku ubezpieczył się od przedwczesnego starzenia się, spowodowanego makijażem filmowym. Miało to związek z rolą monstrum w filmie Frankenstein. Przy produkcji tego filmu charakteryzowanie Karloffa na monstrum, a następnie usuwanie charakteryzacji zajmowało łącznie kilka godzin i Karloff, który zresztą aktywnie uczestniczył w jej opracowaniu, zażądał uznania tej czynności za czas pracy aktora. Wobec odmowy wystąpił do sądu i wygrał sprawę, co miało ważne znaczenie dla Stowarzyszenia Aktorów Filmowych, w którym Karloff działałAndrzej Kołodyński: Seans z Wampirem. Wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1970..