Ta oparta na wolności wspólnota miała określać późniejszą ewolucję polskich instytucji politycznych.
Według historyka Władysława Smoleńskiego źródeł myśli Joachima Lelewela należy szukać wśród republikanów doby Sejmu Wielkiego oraz w poglądach kuchmistrza wielkiego litewskiego Michała Wielhorskiego, z których inspirował się później Lelewel.
Główni przedstawiciele Przedstawiciele: Joachim Lelewel, Jędrzej Moraczewski, Walerian Koronowicz-Wróblewski, Kazimierz Jarochowski, Henryk Schmitt, Julian Bartoszewicz .
Krytyka Szkoła lelewelowska atakowana była m.in. przez jednego z przedstawicieli krakowskiej szkoły historycznej profesora Józefa Szujskiego. Uważał on, że Lelewel dzieje współczesne traktuje z polityczną apodyktycznością, która wypływała z przekonań i roli historycznej jaką odegrał w ówczesnych mu wypadkach. Oskarżał Lelewela o tworzenie apologii polskiego społeczeństwa, wychwalanie wolnej elekcji, konfederacji, nawet liberum veto.
Przypisy
Bibliografia Władysław Smoleński, Szkoły historyczne w Polsce: główne kierunki poglądów na przeszłość.
Kategoria:Historiografia polska Kategoria:Polskie szkoły naukowe