Termin wystarczająco dobra odnosi się do tego, że matka nie musi być „idealnym rodzicem” (gdyż idealni rodzice nie istnieją), lecz jedynie w sposób wystarczająco dobry by spełniać swą matczyną funkcję. Winnicott uważał, że matki najlepiej wiedzą czego potrzebują ich dzieci oraz w naturalny sposób się nimi zajmują. Tworzą dla niemowlęcia tzw. „trzymające środowisko”, w którym dziecko czuje się bezpiecznie, a jego potrzeby są wręcz przewidywane i zaspokajane. Ważny przy tym jest sposób trzymania dziecka, który jest dla matek i ich niemowląt czymś naturalny. Chodzi o pełne miłości matczyne objęcia, w których nie ma lęku i niepewności. Dziecko odczuwa bliskość swojego opiekuna, czuje jego zapach i dotyk, co sprawia, że się uspokaja. Winnicott uważał, że matek nie trzeba tego uczyć, że robią to w naturalny i autentyczny sposób.
Winnicott kierował swoje książki do kobiet, pisząc w bardzo empatyczny i prosty sposób. „Na pewno odetchniesz z ulgą, kiedy już na początku dowiesz się, że nie mam zamiaru mówić ci, co masz robić. Jestem mężczyzną, więc tak naprawdę nigdy nie dowiem się, co to znaczy widzieć zawiniętą w kocyk, tam, w łóżeczku, cząstkę mojego ja;