jej północna część nosiła nazwę Bridges Street.. Na przestrzeni czasu funkcjonowała także pod innymi nazwami, włączając w to „King’s Playhouse”. Składała się z trójpoziomowej widowni, rozciągała na 33 metry, była szeroka na 17 metrówZe względu na to, iż w oryginale wszystkie miary były podane w jednostkach imperialnych, dane w artykule zostały przeliczone przyjmując następujące wartości: 1 cal = 25,54 mm; 1 stopa = 0,3 m; 1 jard = 0,9 m., mogła pomieścić 700 widzów.
Dworzanin Samuel Pepys, podobnie zresztą jak sam król, nie unikał teatrów. Odwiedził Theatre Royal na dzień po jego otwarciu, aby obejrzeć sztukę autorstwa Francisa Beaumont i Johna Fletchera. Pisał później w swoim pamiętniku, że choć sam budynek wykonany jest ze smakiem, to jednak nie z każdego miejsca można było dobrze usłyszeć kwestie wypowiadane przez aktorów. Poprawy wymagał także sposób umiejscowienia orkiestry.
thumb|upright=1.6|Lokalizacja Theatre Royal na mapie Londynu z 1700; prostokąt ukazuje stan rozmieszczenia ulic w 2006