Kacper Napoleon Wysocki (ur. 6 grudnia 1810 w Pińczowie, zm. 21 września 1850 w Zurychu) – polski kompozytor i pianista.

Skomponował Polonez a-moll „Pożegnanie Ojczyzny” (fr. Polonaise „Les adieux à la Patrie”), znany jako „Polonez Ogińskiego” – polonez fortepianowy w tonacji a-moll mylnie przypisywany Michałowi Kleofasowi Ogińskiemu.

Życiorys Studiował grę fortepianową początkowo w Krakowie, następnie u Józefa Elsnera w konserwatorium warszawskim, a od około 1824 u K. Arnolda w Berlinie. Do 1849 dużo koncertował, także za granicą, prawdopodobnie przy okazji leczenia. Występował w Warszawie, gdzie dłuższy czas mieszkał, a także w Lipsku, Paryżu, Berlinie, Poznaniu, Krakowie i Dreźnie. Przez pewien czas nauczał gry na fortepianie w konserwatorium w Warszawie. Jego uczniem był m.in. W. Wiślicki.

Zyskał uznanie jako wirtuoz. W jego repertuarze, poza własnymi kompozycjami, były utwory Fryderyka Chopina, Ferenca Liszta i Sigismunda Thalberga, z którymi był porównywany i równie wysoko oceniany.

Od około 1839 był członkiem Towarzystwa Wsparcia Podupadłych Artystów Muzyki, ich Wdów i Sierot.