Leczenie farmakologiczne Stosuje się szereg leków, które pozwalają zwalczać większość przypadków impotencji. Do najbardziej znanych zalicza się: inhibitory fosfodiestazy typu 5 – blokują enzym wyłączający wzwód (fosfodiesterazę typu 5), co zwiększa stężenie aktywatora wzwodu: cGMP agonisty receptorów dopaminergicznych i serotoninergicznych (np. L-dopa, apomorfina i ich pochodne) wywołują wzwód, ale ze względu na niepożądane działania ogólne oraz krótkotrwały efekt nie są popularne. leki hormonalne (androgeniczne) – podawane w wypadku deficytu androgenów wskutek fizjologicznego procesu starzenia się i wystąpienia schorzeń przysadki mózgowej, nadnerczy, czy tarczycy. Aplikowane doustnie, domięśniowo lub przezskórnie. leki podawane w formie wstrzyknięć do ciał jamistych prącia – wstrzykiwane w okolicę podstawy prącia po jednej ze stron (naprzemiennie i unikając wstrzykiwania w to samo miejsce), wymagają samodzielnej aplikacji każdorazowo przed stosunkiem. Możliwym powikłaniem częstego podawania może być zwłóknienie ciał jamistych i skrzywienie prącia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Impotencja · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.