Piotr Mańkowski (ur. w Sahince na Podolu, zm. 8 kwietnia 1933 na trasie Przemyśl-Lwów) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup kamieniecki, tytularny arcybiskup Enei (łac. Aenus)Aenus, (Titular See) Aeniensis, w: www.catholic-hierarchy.org.
Życiorys Syn Walerego i Tekli z domu Łaźnińskiej. Po śmierci ojca w 1871 r. wraz z matką i całym rodzeństwem zamieszkali od 1872 r. do 1885 r. w Dreźnie i tu też zdał maturę. W latach 1885–1888 studiował i ukończył rolnictwo na Uniwersytecie we Wrocławiu.
W 1896 wstąpił do Seminarium i w 1899 przyjął święcenia kapłańskie. W 1902 r. objął stanowisko proboszcza przy byłym kościele katedralnym w Żytomierzu. W 1911 został usunięty z probostwa przez władze rosyjskie, rozpoczął pracę w kurii żytomierskiej jako kancelista, jednocześnie studiując liturgikę.
Okres I wojny światowej spędził w Galicji, gdzie pełnił obowiązki wikariusza okupowanej przez Austriaków części diecezji żytomierskiej, (wikariuszem generalnym diecezji łucko-żytomierskiej i kamienieckiej był w tym czasie, do 1917, ks. prałat dziekan Gustaw Jełowicki)