Biały Mahakala jest znany jako mGon po yid bzhin nor bu w języku tybetańskim, gdzie cztery ostatnie oznaczają 'Spełniający Życzenia Klejnot' lub 'Spełniający Życzenia Król Klejnotów'. Jego ikonografia jest bogata w symbole podkreślające jego status jako Bóstwa Dobrobytu. Jego atrubuty to: Klejnot Spełniający Życzenia trzymany w prawej ręce na sercu, Kapala – czarka z czaszki, z nektarem nieśmiertelności (Amritą), w której zanurzona jest waza pełna klejnotów, hak lub lasso, trójząb, drigug i damaru. Przedstawiany jest zazwyczaj w otoczeniu dakiń w różnych kolorach. Wygląda podobnie jak inni mahakalowie. Ma wydatny brzuch, a jego twarz jest zarazem gniewna i lekko uśmiechnięta.
Praktyka Białego Mahakali wywodzi się z tantr buddyjskich. Przez indyjskich Mahasiddhów dotarła do Tybetu i była częścią tradycji Szangpa Kagyu. Później stała się popularna we wszystkich liniach buddyzmu tybetańskiego, a także w Mongolii i Buriacji. Specjalny, wielodniowy, grupowy rytuał Białego Mahakali (drubpa) odbywa się każdego roku również w Polsce w ośrodku Karma Kamtzang w Grabniku.
Przypisy
Bibliografia Joanna Grela: Mahakala. Sześcioręki strażnik w buddyzmie tybetańskim, Universitas, Kraków 2006,
Linki zewnętrzne
Kategoria:Buddyzm Diamentowej Drogi Kategoria:Strażnicy Dharmy