Ukraińska Armia Wyzwoleńcza (UAW, niem. Ukrainische Befreiungsarmee, UBA, ukr. Українське Визвольне Військо, Ukrainske Wyzwolne Wijsko, UWW) – istniejąca jedynie formalnie ukraińska formacja zbrojna podczas II wojny światowej.
Historia Ukraińska Armia Wyzwoleńcza została powołana w 1943 r. przez Naczelne Dowództwo Wehrmachtu. Na jej czele stanął gen. Mychajło Omelianowycz-Pawlenko, a funkcję szefa sztabu objął płk Petro Kryżaniwski. W jej skład mieli wejść Ukraińcy służący jako Hiwisi w oddziałach niemieckich i w niektórych batalionach policyjnych Schuma, jeńcy wojenni z Armii Czerwonej, członkowie Ukraińskiej Powstańczej Armii, ochotnicy ze wschodniej Ukrainy. Liczyła od 50 tys. w 1944, do 80 tys. żołnierzy w roku 1945.
Głównym celem utworzenia formacji było przeciwstawienie jej Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA), w której jednostkach służyło bardzo wielu Ukraińców. Za zgodą Niemców mogli oni przejść do UWW, np. tak zrobili wszyscy słuchacze pochodzenia ukraińskiego w liczbie 200 osób ze szkoły oficerskiej ROA w Saubersdorf, koło Wiener Neustadt w Austrii.