Park Narodowy Sajama () – najstarszy park narodowy w Boliwii położony w departamencie Oruro, w prowincji Sajama (gminy Curahuara de Carangas i Turco). Został utworzony 2 sierpnia 1939 roku i zajmuje obszar 949,4 km². W 2003 roku został wpisany na wstępną listę światowego dziedzictwa UNESCO. W 2008 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. lewo|mały|Wulkan Sajama lewo|mały|Drzewa Polylepis Tarapacana
Opis Park znajduje się w Andach i obejmuje w większości boliwijską część płaskowyżu Altiplano. Od zachodu graniczy z Parkiem Narodowym Lauca w Chile. Położony jest na wysokościach od 4200 do 6542 m n.p.m. W jego środkowej części znajduje się najwyższy szczyt Boliwii – stratowulkan Sajama (6542 m n.p.m.). Zachodnią granicę parku stanowi główna grań Kordyliery Zachodniej, będąca zarazem granicą między Chile a Boliwią. Znajdują się tu m.in. wulkany: Parinacota (6336 m n.p.m.), Pomerape (6222 m) i Acotango (6050 m). W parku występują gorące źródła, gejzery oraz jeziora (np. jezioro Huanakota).
Klimat suchy i zimny. Średnia roczna temperatura wynosi + 4,6 °C, średnia roczna opadów – 321,1 mm. lewo|mały|Gejzery w parku