Był współzałożycielem Société Nationale de Musique (Narodowe Towarzystwo Muzyczne), a także wszechstronnym, utrzymującym intensywne kontakty z wieloma muzykami (Richard Wagner, Ferenc Liszt, Hector Berlioz, Georges Bizet) człowiekiem.
Saint-Saëns był pierwszym kompozytorem francuskim, który otrzymał zamówienie na napisanie utworu na festiwal w Birmingham; również jako pierwszy twórca ze swojego kraju został zaproszony do odbycia trasy koncertowej po Stanach Zjednoczonych (1906, 1915).
W uznaniu wpływu twórczości kompozytora na rozwój francuskiej muzyki symfonicznej w roku 1881 przyznano mu honorowe członkostwo Académie des Beaux Arts. Uniwersytety w Cambridge (1893) i w Oksfordzie (1907) nadały mu tytuł doktora honoris causa.
Oprócz muzyki zajmowały Saint-Saënsa astronomia, archeologia, biologia, ale i poezja (2 tomiki lirycznej osobistej poezji Rimes familières). Był także nauczycielem fortepianu. Do jego uczniów zaliczał się m.in. Gabriel Fauré, który później dokonywał transkrypcji jego utworów. Saint-Saëns odbył wiele podróży (m.in. w 1877 zawitał do Warszawy) i zmarł w trakcie jednej z nich, w Algierze.