Jan Daniel Andrzej Józef Janocki, inne formy nazwiska: Jaenisch, Janozki, Jönisch (ur. koniec grudnia 1720 w Międzychodzie, zm. 29 października 1786 w Warszawie) – polski bibliograf, bibliotekarz, prefekt Biblioteki Załuskich.
Życiorys Urodził się w Międzychodzie (Wielkopolska), prawdopodobnie w zniemczonej rodzinie serbołużyckiej, jako syn krawca i handlarza drewnem. Jego językiem domowym był niemiecki, uważał jednak Polskę za swoją ojczyznę. Kształcił się w szkole Św. Krzyża w Dreźnie, pracując jednocześnie jako chórzysta w kapeli elektorskiej. Następnie, otrzymawszy stypendium, kontynuował naukę w instytucie pedagogicznym w Pforcie nad Salą, leżącym nieopodal Naumburga (21 lipca 1738 – 16 lipca 1744). Jego szkolnymi kolegami byli wówczas m.in.: Friedrich Gottlieb Klopstock i Johann Elias Schlegel. W okresie studiów w Pforcie rozwijał swe bibliofilskie zainteresowania. Wykorzystywał wyjazdy do stron rodzinnych dla poznawania bibliotek wielkopolskich oraz nawiązał kontakty z uczonymi i bibliofilami w Dreźnie, m.in. z B. H. Jonischem. Tenże Jonisch, w marcu roku 1745, przedstawił go A. S. Załuskiemu, a kilka tygodni później (21 kwietnia) polecił na stanowisko bibliotekarza i sekretarza Józefa Andrzeja Załuskiego.