Klęk – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Stryków.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa łódzkiego.
Historia Pierwszy zapis dotyczący miejscowości Klęk pochodzi z 1397 r. i dotyczy Vodariusa de Klen. Zachowały się informacje o tym, że 1418 r. Klęk należał do rodziny Ogonów z Żelaznej i Worczyny, a w XVI w. - do rodziny Bełdowskich herbu Jastrzębiec. W źródłach tych wieś nazywana jest Klen, Klek i Klenk.
Majątek Klęk w XIX w. zmieniał kilkakrotnie właścicieli, wśród których byli: Rafał Taczanowski, rodzina Lassotów, Leonard Mikołajewicz, Jan i Zofia Bieńkowscy Józef Tanfani du Monthal.
W latach 1910-1921 majątek Klęk należał do rodziny Hertzów z Łodzi. W tym okresie powstał piętrowy pałac nawiązujący stylem do niderlandzkiego manieryzmu oraz założenie parkowe w miejscu dawniej istniejącego parku dworskiego.
Według danych ze spisu powszechnego w 1921 r. wieś Klęk liczyła 12 budynków mieszkalnych zamieszkanych przez 88 osób, a Klęk Folwark - z 3 budynków zamieszkanych przez 87 osób. W latach 20. XX w. majątek został wykupiony i zlicytowany w wyniku reformy rolnej.